Testy DNA » mężczyźni

Ojciec i syn

admin — Sat, 23 Jan 2010 10:11:41 +0000

Rodzice w życiu dziecka są najważniejszymi istotami. To oni pokazują maluchowi świat, to oni je wychowują, to na ich oczach rosną i dojrzewają. Jednak między ojcem a synem istnieje wyjątkowa więź. Ojciec oprócz tego, że powinien wykazywać się opiekuńczością, a w oczach maluchów staje się superbohaterem, który ocali je przed wszelkimi trudnościami i kłopotami, dla syna musi być również wzorem. Dlatego też w wielu przypadkach, podczas gdy wzór ten jest zaburzony, konflikt miedzy ojcem i synem jest szczególnie widoczny. Syn potrzebuje ojca w wielu sytuacjach. Najpierw w szkole, kiedy to opowiada z ekscytacją kim jest jego tatuś. Jest on zachwycony i niezmiernie cieszy się, że ojciec jest kimś ważnym, a w jego oczach wręcz niezastąpionym. Duma dziecka z powodu samego zawodu rodzica jest nie do opisania. W dalszym życiu takie sytuacje zdarzają się kilkukrotnie. Szczególnie wtedy gdy tata pokazuje synowi rozwiązania trudnych dla niego zadań, znów staje się jego autorytetem. Ta wspaniała więź jest umacniana wspólnymi wypadami na mecze czy graniem w piłkę. Ojciec jest w życiu każdego chłopca niezmiernie ważny, zwłaszcza jeśli kontakt między nimi jest zdrowy i przyjazny. Wtedy z każdym problemem syn chętnie zmierza do ojca nie obawiając się jego potępienia czy krzyków. Taka sytuacja jest wspaniała, tata staje się oparciem i wybawicielem z wielu kłopotów, w końcu zawsze zna rozwiązania i recepty na smutki. W czasie gdy syn zaczyna dojrzewać pojawiają się problemy z koleżankami, a także różnego rodzaju wątpliwości na tle intymnym. Oczywisty jest fakt, że syn chętniej uda się z nimi do taty, który zrozumie je lepiej niż mama. Wszystko to funkcjonuje dobrze i przyjaźnie tylko jeśli atmosfera w domu jest zdrowa, a dziecko czuje się w nim dobrze. Ojciec nie może być apodyktycznym rodzicem, który wszystko wie najlepiej, a syn większości wszystko robi źle. Taki stan będzie pogarszał kontakty między domownikami z każdym dniem. Dlatego należy starać się by syn widział w ojcu rzeczywiście swoją opokę i wzór do naśladowania.

Ojcostwo w dzisiejszych czasach

admin — Fri, 30 Oct 2009 19:42:48 +0000

Ojciec w życiu dziecka jest niesamowicie ważną osobą. Oczywiście to matka nosi malucha w swoim brzuchu, co sprawia, że związek z nim jest szczególnie naturalny, jednak niewiele mniejszą siłę ma zdrowa więź między dzieckiem a tatą. W dzisiejszych czasach ojcostwo wygląda całkiem inaczej niż w przeszłości. Niegdyś jak pamiętają nasze babcie, mężczyzna był głową rodziny odpowiedzialną za wszystko. Kobieta natomiast wychowywała dzieci podczas nieobecności męża, a także pilnowała by wszystko było czyste, schludne i poukładane, to ona zajmowała się domem. Radość maluchów, a i żony, była niesamowita kiedy ojciec wracał do domu, po trudnym dniu pracy. Stanowił on podporę w każdej trudnej sprawie, z którą kobieta z racji swojej delikatności i niewinności nie powinna radzić sobie sama. Dzisiaj niestety jest już inaczej. Kobieta sprawiła, że nie jest tak szanowana jak kiedyś. Stało się to krótko po tym gdy pierwsza włożyła spodnie. Powstały feministki i równoznaczne emancypantki. Kobieta zaczęła zarabiać pieniądze i nie potrzebowała już drugiej głowy rodziny. Jak ma się to do dzieci? myślę, że dla wielu jest to jasne. Współczesny ojciec stracił, oczywiście nie mówię o wszystkich przypadkach, a jedynie o problemie czasów, w których żyjemy, stracił więc wiele męskości. Żona chce ze wszystkim radzić sobie sama, a dzieci widzą bezosobowość, a często pantoflarstwo taty. Sytuacja taka zbliża się ku temu, by dzieci nie szanowały taty, mimo jego największych starań. Z tego powodu nierzadko oszuka on podświadomie możliwości odreagowania w pracy. Próbuje osiągnąć on ciągle więcej i więcej, a kiedy się to nie udaje wraca do domu sfrustrowany, przekładając swoje złości na członków rodziny. Kiedy jednak jest odwrotnie i mężczyzna wspina się po szczebelkach biznesu, nie ma go nieustannie w domu, a dzieci prawie zapominają o jego istnieniu. Zjawia się bardzo rzadko kiedy maluchy jeszcze nie śpią i omija go praktycznie całe ich dorastanie i dzieciństwo, w którym jest naprawdę potrzebny. Dlatego też jeśli jesteś takim ojcem, otwórz oczy i zrób wszystko by naprawić błędy, które już popełniłeś jeśli jest to jeszcze możliwe. Kiedy jednak na szczęście jets inaczej rób wszystko by nigdy się to nie zmieniło i byście wraz z żoną i pociechami tworzyli każdego dnia bardziej szczęśliwą rodzinę.

Zdominowani przez kobiety

admin — Fri, 16 Oct 2009 15:48:11 +0000

Rola mężczyzny w rodzinie zmienia się niestety od kilku lat na gorsze. Mimo, że jest on przystosowany, w aspekcie charakteru i osobowości, do tego by być głową rodziny i podporą dla wszystkich jej członków, coraz częściej nie ma na to możliwości. Z przykrością muszę stwierdzić, że niezwykle często kobieta nie pozwala mężowi być prawdziwym mężczyzną. Od pewnego czasu zauważyć możemy powstanie nowego gatunku rodzaju żeńskiego, w ciągu paru pokoleń pojawił się typ kobiety, który autentycznie chce zagrażać mężczyznom. Nie jest to powód błahy, bowiem panie te z zaskakującą siłą poniżają swoich mężów, braci czy znajomych lub współpracowników. kobieta zaczęła zarabiać pieniądze, co spowodowało, że w wielu przypadkach, czuje się ona najważniejsza, chcąc nieustannie sprawować rolę, która należy się bez wątpienia mężczyźnie. Chce być ona niezależna, w całkowitym sensie tego słowa, co z pewnością nie pomaga związkowi. To wszystko nieustannie powoduje kryzys ojcostwa, zatem również odłączenia mężczyzny z życia rodziny. Stracił on pozycję głowy rodziny, żona udowadnia, często sama sobie, że nie potrzebuje nikogo by świetnie sobie radzić, zatem jego sytuacja staje się nijaka. Czynniki ekonomiczne, kult sukcesu i rozwój cywilizacji, który pozwolił na takie zachowania powodują coraz bardziej, że rola ojca stopniowo maleje. Czuje się on niepotrzebny, bo przecież tak jest traktowany, to zatem powoduje konflikt z dziećmi, szczególnie z synem. Chce on przecież upatrywać w tacie autorytetu i silnej osobowości, a jeśli jest nijaki dziecko odczuwa frustrację patrząc na niego. Bezsilność i bezradność mężczyzny powoduje godziny spędzane w pracy i brak kontaktu z dzieckiem, tam natomiast próbuje on być najlepszy, chce stać się doceniony chociaż w tym miejscu. podczas gdy nie udaje mu się to wraca rozdrażniony do domu, odreagowując na członkach rodziny. Koło niestety jest błędne i nieustannie się kręci, brnąc ku nieszczęściu. Problem bez wątpienia leży po stronie kobiety. Mówię tu o tym jedynym typie kobiety, która przez swoją apodyktyczną, feministyczną naturę niszczy wszystko co ją otacza.