Dlaczego dzieci się bawią?
Istnieje z pewnością kilka przyczyn. Większość ludzi stwierdzi, że dzieci bawią się, bo lubią to robić i trudno by było temu stwierdzeniu zaprzeczyć. Dzieci znajdują przyjemność we wszystkich doświadczeniach fizycznych i 
emocjonalnych związanych z zabawą. Możemy powiększyć zasób tych doświadczeń, dostarczając dziecku materiałowi i pomysłów, ale lepiej chyba uczynić tu za mało niż za dużo, bo dzieci potrafią z łatwością wynaleźć przedmioty do zabawy i wymyślić gry, a całość tych procesów sprawia im niemałą frajdę. Zwykle mawia się, że w zabawie dzieci wyrzucają z siebie nienawiść i agresję, tak jakby agresja była czymś złym czego należałoby się pozbyć. Z pewnością po części tak jest, bo dziecko tak właśnie może odczuwać dławioną przez siebie złość i konsekwencje przykrych przeżyć. Lepiej byłoby jednak wyrazić to w inny sposób, mówiąc, że dla dziecka cenne jest odkrycie, iż można w znanym sobie środowisku wyrazić agresywne impulsy czy nienawiść, a środowisko nie odpłaci za to nienawiścią i krzykami. Czuje ono wtedy, że dobre środowisko powinno tolerować agresywne uczucia, jeśli są one wyrażone w formie, która jest mniej więcej do przyjęcia. Agresja może być według naukowców przyjemnym uczuciem, ale nieodłącznie związana jest z zadawaniem bólu, rzeczywistego lub wymyślonego, innej osobie i dziecko nie może tej komplikacji uniknąć. do pewnego stopnia radzi sobie z tym problemem już u jego źródła, godząc się na wyrażenie agresywnych uczuć w formie zabawy, a nie po prostu wtedy gdy poczuje złość. Innym rozwiązaniem jest spożytkowanie agresji w działaniach, których ostatecznym celem jest coś twórczego. Ale wszystko to można osiągnąć stopniowo. Jaka jest nasza rola? Dopilnujmy, byśmy nie lekceważyli społecznego wkładu, który dziecko wnosi poprzez fakt, że wyraża swoją agresję w zabawie, zamiast w chwili wściekłości. Może nam się nie podobać, że ktoś nad nie lubo, ale nie wolno nam lekceważyć tego co stanowi podstawę dyscypliny wewnętrznej, jeśli chodzi o agresywne odruchy.