Testy DNA » nauka

Jak spędzać czas z dzieckiem?

admin — Thu, 18 Feb 2010 19:38:32 +0000

To pytanie zadaje sobie wielu, szczególnie młodych rodziców. Chcą oni przecież dla dziecka jak najlepiej. Każdy rodzic marzy o tym by jego pociecha odpowiednio się rozwijała i była szczęśliwa. Dlatego chcą wybierać zabawy, które czegoś nauczą malucha. Nie jest to jednak łatwe. Przede wszystkim, bez wątpienia czas dziecku poświęcać należy i to w jak największym wymiarze. Nie zawsze muszą być to chwile zabawy. Możecie przecież razem wybrać się na spacer lub po prostu obejrzeć bajkę. Możesz także posadzić swoją pociechę na blacie kuchennym kiedy przygotowujesz ciasto czy robisz posiłek. Oczywiście twoja ostrożność musi się niezmiernie wyostrzyć. Pozwala to na wspólne pożyteczne spędzanie czasu. Pociecha z pewnością to doceni, a przede wszystkim czegoś się nauczy. Wbrew pozorom, obserwacja jest jedną z lepszych możliwości edukacji, szczególnie u dzieci. Sama zabawa powinna również być częstym elementem w życiu bobasa, jednakże nie możesz pozwolić na to by doszło do tego, że maluszek nie potrafi zająć się sobą. Musi od początku swego życia wiedzieć, że bardzo go kochasz i spędzasz z nim czas, aczkolwiek powinien być świadomy,że masz też swoje obowiązki, a czasami po prostu chcesz odpocząć. Dlatego wszystko musi mieć swój czas, obowiązki, zabawa i odpoczynek. Kiedy już pochłania cię czas spędzany z dzieckiem, postaraj się by był kreatywny i przynosił maluchowi pokłady wiedzy. Choć skup się na tym by wszystko było wyważone, nie możesz przecież oczekiwać od dwuletniego bobaska, że nauczy się czytać. Nie przejmuj się statystykami czy dziećmi znajomych. Każde dziecko jest wyjątkowe, a przede wszystkim odmienne dlatego też należy traktować je w indywidualny sposób. Nie przesadzaj też z ogromem informacji czy zadań, które chcesz by maluch się nauczył. Wszystko w swoim czasie, a jeśli zarzucisz go całą masą edukacyjnych pomysłów, zabawa nie będzie przyjemna. Bynajmniej nie tak jak powinna. Wszystko to jest bardzo trudne, znalezienie złotego środka nie jest łatwe, dlatego posiadanie dziecka jest twardym orzechem do zgryzienia.

Rozwój maluszka

admin — Sun, 29 Nov 2009 20:59:57 +0000

Psychologia jest albo powierzchowna i łatwa, albo głęboka i trudna. Gdy będziemy badali pierwsze czynności wykonywane przez niemowlęta, to odkryjemy ciekawą rzecz, mianowicie, że czynności istnieją gdzieś pomiędzy warstwą powierzchowną a głęboką, między prostym zbadaniem oczywistych faktów, a zapuszczeniem się w mroczną sferę nieświadomości. Jak wiadomo, na początku swojego życia niemowlęta najczęściej wpychają do buzi piąstki, potem kształtują swój własny model zachowania, być może wybiorą do ssania jeden palec, dwa palce lub kciuk, drugą ręką będą czule gładziły matkę bądź też kawałek prześcieradła. Zachodzą tu dwa zjawiska: pierwsze jest ściśle związane z pobudzeniem, jakie odczuwa dziecko w czasie karmienia, drugie zaś to krok naprzód w stosunku do pobudzenia, wynikające bardziej z przywiązania. Z tego pieszczotliwego gładzenia może rozwinąć się więź z czymś, co akurat znajduje się w pobliżu i obiekt ten może stać się dla malucha bardzo ważny. W pewnym szeroko rozumianym sensie jest to jego pierwsza własność. Wraz z tym poczuciem własności rozwijają się początki poczucia bezpieczeństwa i pierwsze związki niemowlęcia z jedną osobą. Są one świadectwem tego, że rozwój emocjonalny dziecka przebiega prawidłowo i że zaczynają się tworzyć wspomnienia z tych pierwszych kontaktów, Mogą one zostać powtórnie użyte w nowych kontaktach z przedmiotem, który ja sam nazwałbym obiektem przejściowym. Oczywiście to nie sam obiekt jest przejściowy, lecz symbolizuje on przejście niemowlęcia od stanu połączenia z matką do stanu, w którym matka jest czymś na zewnątrz niego, czymś odrębnym. W niektórych przypadkach niemowlę nadal potrzebuje obecności matki, podczas gdy inne niemowlęta dochodzą do wniosku, że ten obiekt przejściowy im wystarcza, a nawet, że doskonale spełnia swoją rolę, pod warunkiem, że matka jest gdzieś w pobliżu. Zwykle jednak niemowlę przywiązuje się szczególnie do jednego przedmiotu, który już niedługo otrzyma swą nazwę. Warto by było przyjrzeć się pochodzeniu tej nazwy, najczęściej wywodzącej się z jakiegoś słowa, które niemowlę słyszało długo przedtem nim zaczęło mówić.

Komplikacje bliźniaków

admin — Thu, 01 Oct 2009 14:15:51 +0000

Bez względu czy bliźnięta wyglądają identycznie czy nie i czy są takiej samej płci z pozoru wydają się niesamowicie szczęśliwe, nigdy nie są samotne, szczególnie gdy są trochę starsze. Jest w tym myśleniu pewne niebezpieczeństwo i żeby je zrozumieć musimy przypomnieć sobie jak rozwija się niemowlę. W normalnych okolicznościach i przy zwyczajnej umiejętnej opiece dzieci z chwilą narodzin zaczynają kształtować podstawy swojej osobowości i indywidualności. Odkrywają też, że są ważne. Wszystkim nam podoba się bezinteresowność i tolerancja dla cudzych poglądów, żywimy nadzieję, że takie będą nasze dzieci. Jeśli jednak zaczniemy badać rozwój emocjonalny niemowlęcia, to dowiemy się, że altruizm pojawia się jako zdrowa i stała cecha tylko wtedy, gdy wypływa z pierwszych doświadczeń egoistycznych. Można powiedzieć, że bez tego pierwotnego egoizmu, bezinteresowności dziecka będzie przeszkadzało uczucie złości. W każdym razie ten egoizm jest niczym innym jak oznaką, że niemowlę doświadczyło dobrej opieki matczynej. Matka chce na początku jak najdokładniej dostosować się do pragnień swojego dziecka i pozwala by jego popędy rządziły tym związkiem. Cierpliwie czeka, aż z biegiem czasu rozwinie się w dziecku zdolność tolerancji dla cudzego punktu widzenia. Początkowo życie osobiste matki nie ma dla dziecka żadnego znaczenia. Mając za sobą doświadczenie pierwotnego egoizmu, dziecko będzie umiało bez większego żalu pozbyć się go w późniejszym życiu. Gdy dzieci rodzą się pojedynczo każde z nich po pewnym czasie zacznie respektować prawo swej matki do innych zainteresowań, a powszechnie wiadomo że dla dziecka przyjście na świat rodzeństwa staje się problemem. Bliźniak natomiast zawsze musi borykać się z innym dzieckiem, bez względu na to czy rozwinęła się w nim już dojrzałość do przyzwolenia matce na powiększenie rodziny czy nie. Jest to jedna z chwil, w której zauważamy, zwodniczość poglądu, że drobne sprawy nie mają znaczenia w pierwszych miesiącach życia, bo jest to niezwykle ważne, czy każde z bliźniąt ma już na początku życia poczucie posiadania matki dla siebie.