Rodzice w życiu każdego malucha są bardzo ważni. Każde z nich pełni w nim szczególną rolę. Dlatego też wychowywanie się bez któregokolwiek z nich jest trudne, dla wielu maluchów nawet bardzo. Zarówno mama i tata powinni byś najważniejszymi osobami na świecie. Niekiedy niestety w rodzinach napotyka się na straszną tendencję robienia z ojca “tego gorszego” rodzica. Kiedy dziecko rozrabia i jest niegrzeczne, mama prosi męża by zareagował, zatem dziecko widzi jedynie to, że mamie jego wybryki nie przeszkadzają, a tata w oczach malucha staje się niezrozumiale nadpobudliwym rodzicem, któremu wszystko przeszkadza. Prowadzi to również do sytuacji, gdzie mama zostając z pociechą sama nie da rady “jej okiełznać”. Poza tym gdy bobasek, przestaje nim być, zaczyna dorastać i podejmować różne decyzje. Przychodzi do rodziców i pyta czy może coś zrobić, w późniejszym czasie, czy może wyjść do koleżanki, dalej na dyskotekę i tak dalej. Napotykając na mamę słyszy zazwyczaj “zapytaj tatę”. A u niego słyszy odpowiedź, którą usłyszałby również od każdego innego rodzica, w tym również od rodzicielki. Kiedy jest ona negatywna pociecha obraża się na cały świat, ale głównie na tatę oczywiście, przecież to on staje się wyrocznią złych decyzji. Często wpływa to na złe stosunki między ojcem i dzieckiem, stał się przecież tym gorszym rodzicem. Nie można pozwolić na taki obieg sprawy. Wszelkiego rodzaju oświadczenia, odpowiedzi i decyzje powinny zostać podejmowane wspólnie. W innym przypadku jeden rodzic pracuje na autorytet drugiego. Taka sytuacja nie jest zdrowa i stanowczo źle wpływa na całą rodzinę. Zaczyna się od bezpośredniego konfliktu z pociechą, później zaczynają się pretensje jednego z małżonków do drugiego. To wszystko ciągnie za sobą nieustanne kłótnie, na które patrzy bogu ducha winne dziecko. To ono też traci najwięcej i jest wbrew pozorom najbardziej krzywdzone. Nie wie przecież o co chodzi i dlaczego rodzice krzyczą. Trudno mu również zrozumieć co się dzieje nie tak wokół.
Rodzice w życiu dziecka są najważniejszymi istotami. To oni pokazują maluchowi świat, to oni je wychowują, to na ich oczach rosną i dojrzewają. Jednak między ojcem a synem istnieje wyjątkowa więź. Ojciec oprócz tego, że powinien wykazywać się opiekuńczością, a w oczach maluchów staje się superbohaterem, który ocali je przed wszelkimi trudnościami i kłopotami, dla syna musi być również wzorem. Dlatego też w wielu przypadkach, podczas gdy wzór ten jest zaburzony, konflikt miedzy ojcem i synem jest szczególnie widoczny. Syn potrzebuje ojca w wielu sytuacjach. Najpierw w szkole, kiedy to opowiada z ekscytacją kim jest jego tatuś. Jest on zachwycony i niezmiernie cieszy się, że ojciec jest kimś ważnym, a w jego oczach wręcz niezastąpionym. Duma dziecka z powodu samego zawodu rodzica jest nie do opisania. W dalszym życiu takie sytuacje zdarzają się kilkukrotnie. Szczególnie wtedy gdy tata pokazuje synowi rozwiązania trudnych dla niego zadań, znów staje się jego autorytetem. Ta wspaniała więź jest umacniana wspólnymi wypadami na mecze czy graniem w piłkę. Ojciec jest w życiu każdego chłopca niezmiernie ważny, zwłaszcza jeśli kontakt między nimi jest zdrowy i przyjazny. Wtedy z każdym problemem syn chętnie zmierza do ojca nie obawiając się jego potępienia czy krzyków. Taka sytuacja jest wspaniała, tata staje się oparciem i wybawicielem z wielu kłopotów, w końcu zawsze zna rozwiązania i recepty na smutki. W czasie gdy syn zaczyna dojrzewać pojawiają się problemy z koleżankami, a także różnego rodzaju wątpliwości na tle intymnym. Oczywisty jest fakt, że syn chętniej uda się z nimi do taty, który zrozumie je lepiej niż mama. Wszystko to funkcjonuje dobrze i przyjaźnie tylko jeśli atmosfera w domu jest zdrowa, a dziecko czuje się w nim dobrze. Ojciec nie może być apodyktycznym rodzicem, który wszystko wie najlepiej, a syn większości wszystko robi źle. Taki stan będzie pogarszał kontakty między domownikami z każdym dniem. Dlatego należy starać się by syn widział w ojcu rzeczywiście swoją opokę i wzór do naśladowania.
Różnica między mamą i tatą jest oczywista dla malucha i niesamowicie potrzebna. Dlatego też należy być świadomym, że mama choćby bardzo się starała nie zastąpi dziecku ojca. ponadto ojciec jest niezmiernie ważny, powinien dawać matce wsparcie moralne, by być podporą jej autorytetu, osobą, która symbolizuje prawo i porządek, które matka wpaja dzieciom. Nie musi być on obecny całymi dniami, by wykonywać dobrze swoją rolę, jednak musi pojawiać się na tyle często by maluch wiedział i był pewien, że jest osobą bliską, a co najważniejsze istniejącą. To głównie matka kieruje życiem dziecka i dzieciom dobrze jest ze świadomością, że może ona prowadzić cały dom, podczas nieobecności ojca. Każda kobieta powinna potrafić okazywać swój autorytet mową i czynem, lecz jeśli musi być dla dziecka totalnie wszystkim, co dzieje się w przypadku samotnych matek, musi dawać maluchowi surowość, srogość jak i miłość to faktycznie jest obarczona niesamowicie ogromnym ciężarem. Co pewien czas dziecko będzie obdarzało kogoś uczuciem nienawiści i jeśli nie będzie przy nim ojca, który nad tym stanowczą ręką zapanuje, będzie nienawidziło matki, która nie zawsze sobie z tym poradzi. Dla dziecka byłoby to też nie małym problemem, bo stałoby się niesamowicie rozproszone, że jednocześnie nienawidzi i darzy ogromną miłością tę samą osobę. Ojciec poza tym jst niezbędny dziecku przede wszystkim ze względu na swe zalety i właściwości, które odróżniają go od innych mężczyzn, a także ze względu na pełnię swej osobowości. Często dzieci już od pierwszych dni swojego życia będzie oglądało się za ojcem, później wyciągało do niego rączki i nasłuchiwało jego kroków. Inne niestety odwracają się od niego lub powoli, stopniowo pozwalają na to by stał się ważną osobą w ich życiu. Jedno dziecko będzie chciało się dowiedzieć, jaki jest naprawdę ojciec, natomiast tata innego będzie występował jedynie w jego snach i marzeniach, a dziecko nie pozna go tak, jak znają go inni ludzie. Jeśli ojciec jest obecny przy dziecku i chce je poznać, dziecko to ma szczęście.
Bez wątpienia dziecko potrzebuje posiadać dwoje rodziców. Mama jak i tata pełni w jego życiu określone funkcje. Jeśli jednak stosunki między rodzicami są niezbyt dobre, z pewnością odbije się to na ich pociesze. Przede wszystkim dzieje się tak dlatego, że maluch kocha obojgu tak samo, jest to może inna miłość, ale jej sial jest identyczna. Poza tym mały brzdąc nie jest w stanie zrozumieć dlaczego mama płacze, a przede wszystkim czemu rodzice krzyczą. Kojarzy mu się to jak najbardziej negatywnie, dlatego często wybucha płaczem i staje się niesamowicie nerwowy. Skutkuje to również w późniejszym życiu. Takie dzieci szczególnie narażone są na stresy i nadwrażliwy układ nerwowy. Odczuwają wszelkie emocje, szczególnie te złe dużo silniej i mniej odpornie niż ich rówieśnicy. Poza tym nawet jeśli rodzice pociechy chcą jak najbardziej ukryć ich rozpadający się związek, nie zdołają tego zrobić. Dziecko ma nad podziw rozwiniętą intuicję, a przede wszystkim chłonie dużo bardziej uczucia, niż my dorośli. Dlatego też nie czując miłości jaką darzyć powinni się mama i tata, z pewnością nie będzie szczęśliwe. Często przeradza się to w lęki maluchów. oparte one są na tym, że nie rozumieją one sytuacji. Nie wiedzą co i dlaczego się dzieje, jednak są pewne, że tak jest źle. Prawdopodobnie nieświadomie, ale obawiają się, że mogą stracić któregoś z tak ważnych dla siebie rodziców. Nie ważne, którego będzie to strata nie do przeżycia. Złym stereotypem jest myśl, że dziecko powinno zawsze być przy matce, ponieważ je rodziła. Maluch potrzebuje tak samo matki jak i ojca. Ten zaś daje mu należytą opiekę, w rękach taty brzdąc wie, że nic mu nie grozi. Oczywiście przy matce jest równie bezpieczne, aczkolwiek jest to opieka całkowicie innego kalibru. Poza tym kto inny będzie opowiadał z fascynacją swoim maluchom na czym polega jego praca, czy zabierał syna na mecze piłki nożnej jak nie tata. Bez wątpienia ojciec i matka są w równej mierze niezbędni małemu szkrabowi. I to nie prawda, że tylko przez kilka pierwszych lat życia.
Ojciec w życiu dziecka jest niesamowicie ważną osobą. Oczywiście to matka nosi malucha w swoim brzuchu, co sprawia, że związek z nim jest szczególnie naturalny, jednak niewiele mniejszą siłę ma zdrowa więź między dzieckiem a tatą. W dzisiejszych czasach ojcostwo wygląda całkiem inaczej niż w przeszłości. Niegdyś jak pamiętają nasze babcie, mężczyzna był głową rodziny odpowiedzialną za wszystko. Kobieta natomiast wychowywała dzieci podczas nieobecności męża, a także pilnowała by wszystko było czyste, schludne i poukładane, to ona zajmowała się domem. Radość maluchów, a i żony, była niesamowita kiedy ojciec wracał do domu, po trudnym dniu pracy. Stanowił on podporę w każdej trudnej sprawie, z którą kobieta z racji swojej delikatności i niewinności nie powinna radzić sobie sama. Dzisiaj niestety jest już inaczej. Kobieta sprawiła, że nie jest tak szanowana jak kiedyś. Stało się to krótko po tym gdy pierwsza włożyła spodnie. Powstały feministki i równoznaczne emancypantki. Kobieta zaczęła zarabiać pieniądze i nie potrzebowała już drugiej głowy rodziny. Jak ma się to do dzieci? myślę, że dla wielu jest to jasne. Współczesny ojciec stracił, oczywiście nie mówię o wszystkich przypadkach, a jedynie o problemie czasów, w których żyjemy, stracił więc wiele męskości. Żona chce ze wszystkim radzić sobie sama, a dzieci widzą bezosobowość, a często pantoflarstwo taty. Sytuacja taka zbliża się ku temu, by dzieci nie szanowały taty, mimo jego największych starań. Z tego powodu nierzadko oszuka on podświadomie możliwości odreagowania w pracy. Próbuje osiągnąć on ciągle więcej i więcej, a kiedy się to nie udaje wraca do domu sfrustrowany, przekładając swoje złości na członków rodziny. Kiedy jednak jest odwrotnie i mężczyzna wspina się po szczebelkach biznesu, nie ma go nieustannie w domu, a dzieci prawie zapominają o jego istnieniu. Zjawia się bardzo rzadko kiedy maluchy jeszcze nie śpią i omija go praktycznie całe ich dorastanie i dzieciństwo, w którym jest naprawdę potrzebny. Dlatego też jeśli jesteś takim ojcem, otwórz oczy i zrób wszystko by naprawić błędy, które już popełniłeś jeśli jest to jeszcze możliwe. Kiedy jednak na szczęście jets inaczej rób wszystko by nigdy się to nie zmieniło i byście wraz z żoną i pociechami tworzyli każdego dnia bardziej szczęśliwą rodzinę.