Rodzice w życiu dziecka są najważniejszymi istotami. To oni pokazują maluchowi świat, to oni je wychowują, to na ich oczach rosną i dojrzewają. Jednak między ojcem a synem istnieje wyjątkowa więź. Ojciec oprócz tego, że powinien wykazywać się opiekuńczością, a w oczach maluchów staje się superbohaterem, który ocali je przed wszelkimi trudnościami i kłopotami, dla syna musi być również wzorem. Dlatego też w wielu przypadkach, podczas gdy wzór ten jest zaburzony, konflikt miedzy ojcem i synem jest szczególnie widoczny. Syn potrzebuje ojca w wielu sytuacjach. Najpierw w szkole, kiedy to opowiada z ekscytacją kim jest jego tatuś. Jest on zachwycony i niezmiernie cieszy się, że ojciec jest kimś ważnym, a w jego oczach wręcz niezastąpionym. Duma dziecka z powodu samego zawodu rodzica jest nie do opisania. W dalszym życiu takie sytuacje zdarzają się kilkukrotnie. Szczególnie wtedy gdy tata pokazuje synowi rozwiązania trudnych dla niego zadań, znów staje się jego autorytetem. Ta wspaniała więź jest umacniana wspólnymi wypadami na mecze czy graniem w piłkę. Ojciec jest w życiu każdego chłopca niezmiernie ważny, zwłaszcza jeśli kontakt między nimi jest zdrowy i przyjazny. Wtedy z każdym problemem syn chętnie zmierza do ojca nie obawiając się jego potępienia czy krzyków. Taka sytuacja jest wspaniała, tata staje się oparciem i wybawicielem z wielu kłopotów, w końcu zawsze zna rozwiązania i recepty na smutki. W czasie gdy syn zaczyna dojrzewać pojawiają się problemy z koleżankami, a także różnego rodzaju wątpliwości na tle intymnym. Oczywisty jest fakt, że syn chętniej uda się z nimi do taty, który zrozumie je lepiej niż mama. Wszystko to funkcjonuje dobrze i przyjaźnie tylko jeśli atmosfera w domu jest zdrowa, a dziecko czuje się w nim dobrze. Ojciec nie może być apodyktycznym rodzicem, który wszystko wie najlepiej, a syn większości wszystko robi źle. Taki stan będzie pogarszał kontakty między domownikami z każdym dniem. Dlatego należy starać się by syn widział w ojcu rzeczywiście swoją opokę i wzór do naśladowania.
Jest to jedna z ważniejszych rzeczy w życiu każdego małego i dużego człowieka… Autorytet. często są nimi rodzice, często sławni ludzie czy naukowcy. Bywa różnie, w życiu malucha zmieniają się one z wiekiem, a także adekwatnie do poznawanych rzeczy, zjawisk, ludzi. Początkowo autorytetem podświadomie są rodzice. Wszyscy wiemy jak zachowuje się dziesięcio czy jedenastoletni maluch. Wszystko co powie mama czy tata jest często nie do podważenia. Niestety w późniejszym czasie jak choćby okres dojrzewania autorytety się zmieniają i to bardzo drastycznie. Często stają się nimi bogaci rówieśnicy lub koledzy, którzy nie boją się postawić wszystkim dokoła. Niestety często autorytety naszej pociechy są kompletnie niefortunnie wybrane co powoduje fatalne skutki. Przede wszystkim maluch zaczyna się upodabniać do wielu z nich, co w przypadku gdy trafia na negatywne postacie wcale nie jest dobre. Często właśnie przez to nasze pociechy wpadają w złe towarzystwo. Zaczynają się problemy z nimi w szkole czy nawet w domu. Wszechobecny jest bunt przeciwko wszystkiemu. Nie zawsze możemy tłumaczyć to okresem dojrzewania, często jest to po prostu zły wpływ otoczenia. Wtedy szczególnie trzeba uważać na dziecko, rozmawiać tłumaczyć i pokazywać co rzeczywiście liczy się w życiu. W innym przypadku, kiedy rodzice są zabiegani i nie mają czasu nawet zauważyć, że coś niedobrego dzieje się z ich potomkiem, kończy on niekiedy na izbach wytrzeźwień lub nierzadko dużo gorzej. Nie chcemy jednak do tego dopuścić toteż musimy się starać by syn czy córka umieli odnaleźć dobre i słuszne wzorce, które będą motywowały je do działania. Dobrze jest pokazywać dziecku nowe drogi spędzania czasu. Często złe autorytety biorą się ze zwyczajnej nudy. Warto jest ukazać pociesze różnorodne dziedziny, które mogą stać się jej zainteresowaniami. Warto zabierać dziecko na mecze, zapisać na jakiś sport czy oglądać ciekawe programy. Często wystarczy rodzinny wypad do kina, by maluch zakochał się w nim bez pamięci. Ważne by miał czym się zająć i by sam chciał dalej się rozwijać. Nie zniechęcaj się jeśli nie polubił koszykówki, na którą go zapisałeś, daj mu szukać dalej, swojej własnej drogi.
Zajście kobiety w ciąże powoduje wiele zmian. Zarówno jej charakteru, stylu życia jak i jej otoczenia. Do tej pory bowiem mogła mieć szerokie zainteresowania, być przedsiębiorcą czy politykiem, zapalona tenisistką lub osobą zawsze gotową pójść na przyjęcie czy do pubu. Często zanim kobieta doświadczy wspaniałości jaką jest macierzyństwo, wypowiada się lekceważąco wyraża się o sposobie bycia swoich przyjaciół, którzy posiadali wspaniałego małego szkraba. Tak strasznie wtedy kpiła z ich ograniczonego życia. Być może naprawdę wzbudzały w niej odrazę przyziemne sprawy jak pranie czy zmienianie pieluch. Niekiedy zdarza się, że ciąża początkowo powoduje złość u przyszłej mamy, zdaje sobie ona sprawę, że dziecko uniemożliwi jej nocne wypady i spontaniczny tryb życia. Doświadczenie wskazuje jednak, że kobiety, która poczęła dziecka, zaobserwować można stopniowe zmiany fizyczne i emocjonalne. Podczas ciąży mloda mama zmienia całe nastawienie do świata. Z każdym dniem nabiera przekonania, że pępek jej świata znajduje się w jej własnym ciele. Wszystko kręci się wokół malucha, który lada moment pojawi się na świecie. Najważniejsze co powinna zrobić świeżo upieczona mama, to zacząć poznawać swoje dziecko jako osobę i to jak najwcześniej. Dziecko wie o mamie od razu po poczęciu więcej niż ona o maluchu. Wie kiedy mama była niespokojna, odczuwało każdy łyk kawy czy pośpiech spowodowany spóźnieniem do pracy. Przywykło już do twojego stylu bycia, szybkiego lub całkowicie statycznego życia. Musisz droga mamo poznać swoje dziecko w dwóch podstawowych przypadkach. Wtedy gdy jest zadowolone i mniej lub bardziej spokojne, i wtedy, kiedy jest pobudzone. W pierwszym wypadku dziecko przeważnie śpi, choć nie cały czas i te momenty spokojnego czuwania są niezwykle cenne. Niektóre dzieci jest niestety trudno zadowolić, często płaczą i są niespokojne przez długi czas. Nie zasypia w łatwy sposób toteż może wydawać się, ze występują problemy z nawiązaniem odpowiednich więzi. Jednak wszystko z czasem się stabilizuje. Powodem, dla którego każda mama powinna poznać swojego malucha, w obu przypadkach, jest fakt, że potrzebuje ono mamy i jej pomocy niesamowicie mocno.
Dzieci są wspaniałe. Temu z pewnością nikt nie zaprzeczy. Niektórzy kochają wszystkie tylko wtedy, gdy nie są ich własnymi, inni jednak uwielbiają każdego małego szkraba. Dają one niezmiernie dużo radości i siły do życia. Bez wątpienia każdy cieszy się kiedy zostaje rodzicem. Dzieci jest to również ogromna odpowiedzialność. Dobrze wiesz, że ta mała istotka w stu procentach jest zależna od ciebie. Musisz pilnować by bawiła się w bezpiecznych miejscach, choć każdy powinien być świadomy, że dla maluszka żadne miejsce nie jest w pełni bezpieczne. Toteż wszystko jest w twoich rękach. Przede wszystkim jest w nich ochrona bobasa. Chcesz dla niego jak najlepiej, najchętniej przybliżyłbyś mu nieba. Zacznij zatem od spędzania z nim dużo czasu, w którym dasz mu dużo ciepła i miłości. Tego dzieci z pewnością potrzebują najbardziej. Powinieneś także postarać się zrozumieć swoją małą pociechę. W pierwszych miesiącach życia należy być dla niej jak najbardziej wyrozumiałym. Przez swój płacz, czasem nawet nieustanny, próbuje ci ona coś przekazać. Nie złość się. Po prostu postaraj się sprawdzić czy wszystko jest w porządku. Czy pieluszka jest zmieniona, przypomnij sobie czy na pewno dzidziuś jest najedzony, a może chce mu się pić? Niekiedy lamenty malucha spowodowane będą jedynie potrzebą bliskości. Dlatego właśnie uspokaja się w twoich ramionach. Oczywiście złotym środkiem nie jest ciągłe noszenie i tulenie dziecka, musi ono bowiem nauczyć się, że w określonych porach rodzice są obok, ale ono musi grzecznie spać w łóżeczku. Jednakże poświęcanie maluchowi jak najwięcej czasu nie tylko w pierwszych miesiącach życia jest z pewnością bardzo dobrym rozwiązaniem. Ważne jest również dbanie o zdrowie dziecka. Jest to oczywiste dla każdego rodzica, jednak nie wszyscy potrafią rzeczywiście sobie z tym radzić. Warto poczytać troszkę o pielęgnacji niemowląt. Wiadome jest przecież, że maluch odczuwa środowisko i działanie natury w zupełnie inny sposób niż my. Jest ono przecież dużo bardziej wrażliwe. A przecież szczęście dziecka jest dla nas najważniejsze.