Wydaje się, że w obecnych czasach młodzi rodzice mają stanowcze poczucie swojej roli. Nowocześni rodzice czekają. Planują oni potomstwo i czytają poradniki. Wiedzą, że będą w stanie zapewnić odpowiednią opiekę tylko dwójce czy trojce dzieci, dlatego więc zabierają sie do w ten sposób ograniczonej pracy rodzicielskiej w najlepszy z możliwych sposobów: wykonują ją sami. Robią wszystko najlepiej jak potrafią. Wynikiem tego, jeśli wszystko układa się dobrze, jest bezpośrednia więź, której intensywność i bogactwo jest samo w sobie zatrważające. Można zauważyć, że rodzice, którzy w przemyślany sposób zabrali się do przygotowania dzieci do drogi ku zdrowiu psychicznemu, sami są indywidualistami. Łączy się z tym nierozerwalnie fakt, że będą może potrzebowali rozwijać swoją własną osobowość. We współczesnym społeczeństwie coraz mniej dba się o pozory. Ci rodzice, którzy pieczołowicie wykonują swą pracę, dostarczają niemowlęciu i małemu dziecku bogactwo otoczenia, co więcej, jeśli dostępna jest prawdziwa pomoc, tacy rodzice korzystają z niej, musi być to jednak taki rodzaj pomocy, który nie podważa ich poczucia odpowiedzialności. Dla starszego dziecka narodziny młodszego brata czy siostry nie zawsze są przyjemne. Mogą one być dla niego cennym doświadczeniem albo ogromnym zmartwieniem. Rodzice, którzy jednak przemyślą decyzję o drugim dziecku mają szansę wyzbyć się problemów i pomyłek, których da się uniknąć. Musimy bowiem wiedzieć, że życie jest trudne i dla nikogo nie jest trudniejsze niż dla normalnego, zdrowego malucha w wieku od trzech do pięciu lat. Na szczęście dostarcza ono też wiele nagród i daje dziecku nadzieję, pod warunkiem, że dom zapewnia mu poczucie stałości, a dziecko czuje szczęście i zadowolenie płynące z więzi między rodzicami. Są one dla malucha bardzo ważne. Widząc bowiem codzienne kłótnie między mamą i tatą dziecko z pewnością nie będzie szczęśliwe. Coraz częściej na szczęście rodzice chcą poznawać potrzeby swoich pociech. Jest to o tyle pozytywne, że nie znając problemu przed jakim się staje trudno jest mu zapobiec. By zapewnić maluchowi pełnię szczęścia należy skupić się na poznawaniu jego i jego potrzeb.
W dzisiejszych czasach możemy zaobserwować zasadniczą zmianę w stosunku społeczeństwa do opieki nad niemowlętami i dziećmi. Dzisiaj rozumiemy, że w okresie niemowlęctwa i dzieciństwa tworzą się podstawy zdrowia psychicznego i całego systemu emocjonalności, a w konsekwencji dojrzałości człowieka dorosłego, który potrafi utożsamiać się ze społeczeństwem, nie zatracając jednocześnie poczucia ważności własnej osoby. Ogromny rozwój w dziedzinie pediatrii w pierwszej połowie poprzedniego stulecia dotyczył przede wszystkim fizycznego rozwoju dziecka. Dzięki temu zrodziła się myśl, że jeśli można zapobiec chorobom fizycznym lub je wyleczyć, to rozwój psychiczny dziecka można zostawić własnemu biegowi. Pediatria nadal potrzebuje wzniesienia się ponad tę elementarną zasadę i będzie musiała znaleźć sposób, by to uczynić, nie tracąc również zainteresowania opieką nad zdrowiem fizycznym. Niestety wielu pielęgniarkom i pediatrom brakuje nadal prawdziwego zrozumienia przyczyn , jakie kryją się za potrzebą stałego związku dziecka z matką i ojcem. Ważnym krokiem naprzód byłoby uświadomienie sobie faktu, że moglibyśmy zapobiec wielu zaburzeniom psychicznym, gdybyśmy unikali niepotrzebnego rozdzielenia dziecka i rodziców. Lekarze wiedzą dużo o fizycznym aspekcie ciąży i porodu, i o zdrowiu fizycznym niemowlęcia w pierwszych miesiącach życia. Wielu z nich nie zdaje sobie nadal sprawy jak ważne są pierwsze kontakty dziecka z matką podczas karmienia czy jej obecności podczas zasypiania noworodka. Są to bowiem niezwykle delikatne kwestie, które wybiegają poza przepisy i nakazy. Generalizując dużo kłopotów wynika z ingerencji specjalistów innych dziedzin właśnie w chwili, kiedy matka poznaje swoje dziecko w pierwszych chwilach po urodzeniu. Powinniśmy zrozumieć, że wykształcony pracownik w tej dziedzinie jak lekarz, położna, przedszkolanka i tym podobni, mogą być dobrymi specjalistami, aczkolwiek okazać się mogą niedojrzałymi osobowościami w porównaniu z rodzicem, którego opinia na dany temat może być bardziej trafna.
Różnica między mamą i tatą jest oczywista dla malucha i niesamowicie potrzebna. Dlatego też należy być świadomym, że mama choćby bardzo się starała nie zastąpi dziecku ojca. ponadto ojciec jest niezmiernie ważny, powinien dawać matce wsparcie moralne, by być podporą jej autorytetu, osobą, która symbolizuje prawo i porządek, które matka wpaja dzieciom. Nie musi być on obecny całymi dniami, by wykonywać dobrze swoją rolę, jednak musi pojawiać się na tyle często by maluch wiedział i był pewien, że jest osobą bliską, a co najważniejsze istniejącą. To głównie matka kieruje życiem dziecka i dzieciom dobrze jest ze świadomością, że może ona prowadzić cały dom, podczas nieobecności ojca. Każda kobieta powinna potrafić okazywać swój autorytet mową i czynem, lecz jeśli musi być dla dziecka totalnie wszystkim, co dzieje się w przypadku samotnych matek, musi dawać maluchowi surowość, srogość jak i miłość to faktycznie jest obarczona niesamowicie ogromnym ciężarem. Co pewien czas dziecko będzie obdarzało kogoś uczuciem nienawiści i jeśli nie będzie przy nim ojca, który nad tym stanowczą ręką zapanuje, będzie nienawidziło matki, która nie zawsze sobie z tym poradzi. Dla dziecka byłoby to też nie małym problemem, bo stałoby się niesamowicie rozproszone, że jednocześnie nienawidzi i darzy ogromną miłością tę samą osobę. Ojciec poza tym jst niezbędny dziecku przede wszystkim ze względu na swe zalety i właściwości, które odróżniają go od innych mężczyzn, a także ze względu na pełnię swej osobowości. Często dzieci już od pierwszych dni swojego życia będzie oglądało się za ojcem, później wyciągało do niego rączki i nasłuchiwało jego kroków. Inne niestety odwracają się od niego lub powoli, stopniowo pozwalają na to by stał się ważną osobą w ich życiu. Jedno dziecko będzie chciało się dowiedzieć, jaki jest naprawdę ojciec, natomiast tata innego będzie występował jedynie w jego snach i marzeniach, a dziecko nie pozna go tak, jak znają go inni ludzie. Jeśli ojciec jest obecny przy dziecku i chce je poznać, dziecko to ma szczęście.
Chyba dla każdego jest jasne, że w zwykłych okolicznościach zależy to od matki, czy ojciec pozna swoje dziecko, czy też nie. Niestety istnieje wiele powodów , dla których ojcu jest trudno uczestniczyć w życiu pociechy. przede wszystkim rzadko bywa w domu, kiedy niemowlę nie śpi. Jednak bardzo często zdarza się, że nawet jeśli jest w domu matka nie bardzo wie jak zrobić użytek z jego obecności. Z pewnością wiele mam wychodzi z założenia, że dużo łatwiej jest położyć dziecko do łóżeczka, zrobić obiad czy pranie, zanim ojciec wróci z pracy. Jednak należy mieć świadomość, że związkowi dwojga ludzi bardzo pomaga codzienne dzielenie się szczegółami przeżyć związanych z opieką nad maleństwem. Na początku zycia pociechy, z przykrością muszę stwierdzić, że wielu ojców unika bobasa, bez wątpienia wielu nigdy się nim nie zainteresuje, jednak matki mogą wciągać ich do pomocy przy jakiś drobnych czynnościach, jak kąpiel czy przewijanie. Nie można zakładać w każdym razie przypadku, że dobrze się dzieje kiedy ojciec już na początku wkracza na scenę. Ludzie strasznie się od siebie różnią i to od ich wewnętrznego usposobienia zależy jak będzie wyglądało ich ojcostwo. Istnieje duża liczba mężczyzn, którzy uważają, że byliby lepszymi matkami niż ich żony. Niektórzy jednak potrafią być “wspaniałymi matkami” tylko przez godzinę czy dwie, po których mają dość. Należy pamiętać, że rodzic potrzebny jest 24 godziny na dobę. Jeśli spojrzymy na początek życia malucha zdajemy sobie sprawę, że widzi ono głównie matkę. Widzi jej cechy zarówno te kobiece i delikatne, jak i te, które często przypisane powinny zostać tacie, jak choćby stanowczość i konsekwencja. Dlatego kiedy ojciec wkracza w życie niemowlęcia, przejmuje uczucia, które dziecko do tej pory przejawiało do tej pory do pewnych cech charakteru rodzicielki. A i dla niej pojawienie si męża jest ogromną ulgą. Ojciec powinien zapewnić matce dobre samopoczucie fizyczne i spokój umysłu. Dziecko jest naprawdę bardzo wrażliwe na stosunki między matką i ojcem, jeśli tylko wszystko układa się dobrze.
Istnieje niesamowita liczba możliwości wzbogacania życia dziecka przez tatę. Maluchy tworzą w swoich główkach ideał, przynajmniej po części, na podstawie tego co widzą, albo sądzą, że widzą patrząc na ojca. Otwiera się przed nimi nowy, tajemniczy i fascynujący świat, kiedy ojciec stopniowo wyjaśnia im charakter pracy, do której wychodzi codziennie rano i z której wraca każdego popołudnia. Jak widzisz dzieci często bawią się w mamusię i tatusia, zauważasz z pewnością, że tatuś wychodzi co rano do pracy, a matka zajmuje się domem i opiekuje dziećmi. Prace domowe to coś, z czym dzieci zaznajamiają się bez trudu, bo zawsze toczą się wokół nich, lecz praca, którą wykonuje ojciec, nie mówiąc już o zainteresowaniach po pracy, rozszerza spojrzenie maluchów na świat. Z pewnością wiesz jak szczęśliwe są dzieci zręcznego rzemieślnika, który pozwala im obserwować pracę swych rąk i tworząc wraz z nim praktyczne przedmioty. Jeśli dodatkowo ojciec włączy się do zabawy swoich pociech, to z pewnością wniesie nowe cenne elementy, które będzie można potem wykorzystać w zabawie, a jednocześnie nie będą tłumiły naturalnego rozwoju ich wyobraźni. Są niestety ojcowie, którzy kupują swojemu dziecku zabawki, które jak chociażby elektryczna kolejka, tak bardzo ich zachwycają, że bawią się nimi sami. Psują wszystko zabraniając maluchowi dotykania zabawki w obawie o zepsucie czy połamanie. Często zdarza się, że maluchy nie mają w dzieciństwie swojego ojca na cały dzień dla siebie. Jednak powinno być obowiązkiem każdego taty zabranie dzieciaków na wycieczkę czy piknik i spędzenie z nimi całej soboty czy innego miłego dnia. Cała rodzina będzie w pełni doceniać taki gest, a niektóre z tych przeżyć będą cenione i przechowywane w sercu jako największy skarb przez całe życie. Wspomnienia dotyczące ojca bardzo przydają się w dorosłym życiu. Nie tylko w kształtowaniu swojej własnej rodziny, ale także podczas wkraczania w dorosłość, dzieciom przydaje się świadomość, że ich tata jest dobrym opiekunem, który nigdy nie pozwoli by stała im się krzywda.