Ojciec w życiu dziecka jest niesamowicie ważną osobą. Oczywiście to matka nosi malucha w swoim brzuchu, co sprawia, że związek z nim jest szczególnie naturalny, jednak niewiele mniejszą siłę ma zdrowa więź między dzieckiem a tatą. W dzisiejszych czasach ojcostwo wygląda całkiem inaczej niż w przeszłości. Niegdyś jak pamiętają nasze babcie, mężczyzna był głową rodziny odpowiedzialną za wszystko. Kobieta natomiast wychowywała dzieci podczas nieobecności męża, a także pilnowała by wszystko było czyste, schludne i poukładane, to ona zajmowała się domem. Radość maluchów, a i żony, była niesamowita kiedy ojciec wracał do domu, po trudnym dniu pracy. Stanowił on podporę w każdej trudnej sprawie, z którą kobieta z racji swojej delikatności i niewinności nie powinna radzić sobie sama. Dzisiaj niestety jest już inaczej. Kobieta sprawiła, że nie jest tak szanowana jak kiedyś. Stało się to krótko po tym gdy pierwsza włożyła spodnie. Powstały feministki i równoznaczne emancypantki. Kobieta zaczęła zarabiać pieniądze i nie potrzebowała już drugiej głowy rodziny. Jak ma się to do dzieci? myślę, że dla wielu jest to jasne. Współczesny ojciec stracił, oczywiście nie mówię o wszystkich przypadkach, a jedynie o problemie czasów, w których żyjemy, stracił więc wiele męskości. Żona chce ze wszystkim radzić sobie sama, a dzieci widzą bezosobowość, a często pantoflarstwo taty. Sytuacja taka zbliża się ku temu, by dzieci nie szanowały taty, mimo jego największych starań. Z tego powodu nierzadko oszuka on podświadomie możliwości odreagowania w pracy. Próbuje osiągnąć on ciągle więcej i więcej, a kiedy się to nie udaje wraca do domu sfrustrowany, przekładając swoje złości na członków rodziny. Kiedy jednak jest odwrotnie i mężczyzna wspina się po szczebelkach biznesu, nie ma go nieustannie w domu, a dzieci prawie zapominają o jego istnieniu. Zjawia się bardzo rzadko kiedy maluchy jeszcze nie śpią i omija go praktycznie całe ich dorastanie i dzieciństwo, w którym jest naprawdę potrzebny. Dlatego też jeśli jesteś takim ojcem, otwórz oczy i zrób wszystko by naprawić błędy, które już popełniłeś jeśli jest to jeszcze możliwe. Kiedy jednak na szczęście jets inaczej rób wszystko by nigdy się to nie zmieniło i byście wraz z żoną i pociechami tworzyli każdego dnia bardziej szczęśliwą rodzinę.
Wielu naukowców dowiodło już, że pierwsze miesiące życia malucha są niesamowicie ważne w jego dalszym rozwoju. Wielu również potwierdziło, że każdy następny miesiąc jest równie ważny co poprzedni. Oczywiście inaczej będziemy traktować niemowlaka i inaczej dziecko w wieku przedszkolnym, jednak nadal potrzebuje ono dużo twojej uwagi i miłości. Zmienia się z pewnością ilość o jaką szkrab się domaga z wiekiem woli on zajmować się sam sobą, nadal jednak potrzebuje wiedzieć, że jesteś dla niego, kiedy tego potrzebuje. Dlatego też w dalszym życiu, kiedy twój brzdąc dorósł już do poziomu gimnazjum nie możesz ignorować jego potrzeb. Wejdź do jego pokoju zapytaj jak minął mu dzień, porozmawiaj nawet o pogodzie. Nie lekceważ również jego komunikatów, które wyraźnie mówią, że chce ci o czymś powiedzieć. I przede wszystkim nie złość się jeśli dostał jedynkę w szkole, albo poszedł z kolegami na wagary. Wyraź to co czujesz, powiedz, że jest ci przykro i nie podoba ci się to, ale nie krzycz i nie rób awantur. Tym jedynie pogorszysz sytuację swojego dziecka, a to sprawi, że więcej nie dowiesz się o niczym co go trapi. Pamiętaj, że mimo wszystko twoja pociecha ma do ciebie zaufanie, dlatego nie możesz go zawieść. Jeśli ma z czymś problem, pamiętaj, że w danym momencie jest to dla dziecka koniec świata. To nie istotne, że ty uważasz to za drobiazg, pamiętaj, że każdy jest inny, a on na dodatek jest dzieckiem. Nie pozwól też na to by została złamana obietnica jaką zawarliście. Musisz mieć świadomość, że jeśli ty łamiesz dane słowo, to po pierwsze robisz ogromną krzywdę swojemu maleństwu, a po drugie dajesz przyzwolenie na to samo. Dlatego tez nie opowiadaj przy niedzielnym obiedzie jak to trzyletni synek zakochał się w swojej koleżance z przedszkola, czy też młody licealista pokłócił się z obecną wybranką serca. Dla ciebie jest to może komiczne, ale dla niego są to najważniejsze sprawy w obecnym życiu, nie wykluczone, że na zawsze takimi pozostaną, a ty szanując jego poglądy i uczucia uczysz go odwzajemniania tego.
Istotną zmiana w modelu rodziny jest brak nie tylko braci czy sióstr, ale także dalszych krewnych jak kuzyni. Nie łudźmy się, że zapewniając dziecku kolegów do zabawy,zastąpimy mu brakujących członków rodziny. Więzy krwi odgrywają ważną rolę w stopniowym procesie odchodzenia od dwustronnych i trójstronnych kontaktów dziecka, od matki, od rodziców do społeczeństwa w szerszym znaczeniu. Należy się spodziewać, że w dzisiejszych czasach dziecko nie będzie miało takich możliwości jak niegdyś w wielodzietnych, dużych rodzinach. Często zdarza się, że oprócz braku rodzeństwa, dziecko nie ma żadnego kuzynostwa, z którym mogłoby być w stałym i bliskim kontakcie, co w przypadku jedynaka jest jednak istotne. Najlepszym rozwiązaniem w takiej sytuacji jest rozszerzanie kontaktów malucha z rówieśnikami i okazji ich nawiązywania. Wiele mogą tu zdziałać świetlice i przedszkola, jeśli oczywiście nie są zbyt zatłoczone i dysponują odpowiednio wyszkolonym i rzeczywiście dobrym personelem. Nie chodzi tu o sam dobór wychowawców, ale głównie o ich szkolenie w zakresie psychologii maluchów. Rodzice mogą również wykorzystać przedszkole, by pozwolić sobie na chwilkę odpoczynku, zwiększając zakres kontaktów dziecka z dorosłymi i innymi rówieśnikami, przez co powiększają możliwości zabawy swojej pociechy, która z pewnością mu się spodoba. Wielu rodziców jest wręcz rozdrażnionych swymi pociechami kiedy spędzają z nimi cale dnie, jednak podczas gdy mają kilka godzin dla siebie, to przez resztę czasu są wspaniałymi rodzicami. Dobra rodzina może posłużyć się dobrym przedszkolem, by w przemyślany i rozsądny sposób rozszerzyć pole działania małych dzieci, które w innym wypadku czułyby się samotne, a ponieważ dobre przedszkole zaspokaja potrzeby dobrej rodziny, ma więc szczególną, choć nierzadko nieuchwytną, nieobjętą statystyk wartość dla społeczeństwa. jeśli społeczeństwo będzie poważnie traktowało teraźniejszość, to ma przed sobą przyszłość, a przyszłość wypływa z odpowiedniej, dobrej rodziny.
Rola mężczyzny w rodzinie zmienia się niestety od kilku lat na gorsze. Mimo, że jest on przystosowany, w aspekcie charakteru i osobowości, do tego by być głową rodziny i podporą dla wszystkich jej członków, coraz częściej nie ma na to możliwości. Z przykrością muszę stwierdzić, że niezwykle często kobieta nie pozwala mężowi być prawdziwym mężczyzną. Od pewnego czasu zauważyć możemy powstanie nowego gatunku rodzaju żeńskiego, w ciągu paru pokoleń pojawił się typ kobiety, który autentycznie chce zagrażać mężczyznom. Nie jest to powód błahy, bowiem panie te z zaskakującą siłą poniżają swoich mężów, braci czy znajomych lub współpracowników. kobieta zaczęła zarabiać pieniądze, co spowodowało, że w wielu przypadkach, czuje się ona najważniejsza, chcąc nieustannie sprawować rolę, która należy się bez wątpienia mężczyźnie. Chce być ona niezależna, w całkowitym sensie tego słowa, co z pewnością nie pomaga związkowi. To wszystko nieustannie powoduje kryzys ojcostwa, zatem również odłączenia mężczyzny z życia rodziny. Stracił on pozycję głowy rodziny, żona udowadnia, często sama sobie, że nie potrzebuje nikogo by świetnie sobie radzić, zatem jego sytuacja staje się nijaka. Czynniki ekonomiczne, kult sukcesu i rozwój cywilizacji, który pozwolił na takie zachowania powodują coraz bardziej, że rola ojca stopniowo maleje. Czuje się on niepotrzebny, bo przecież tak jest traktowany, to zatem powoduje konflikt z dziećmi, szczególnie z synem. Chce on przecież upatrywać w tacie autorytetu i silnej osobowości, a jeśli jest nijaki dziecko odczuwa frustrację patrząc na niego. Bezsilność i bezradność mężczyzny powoduje godziny spędzane w pracy i brak kontaktu z dzieckiem, tam natomiast próbuje on być najlepszy, chce stać się doceniony chociaż w tym miejscu. podczas gdy nie udaje mu się to wraca rozdrażniony do domu, odreagowując na członkach rodziny. Koło niestety jest błędne i nieustannie się kręci, brnąc ku nieszczęściu. Problem bez wątpienia leży po stronie kobiety. Mówię tu o tym jedynym typie kobiety, która przez swoją apodyktyczną, feministyczną naturę niszczy wszystko co ją otacza.
W dzisiejszych czasach mamy do czynienia z coraz większą ilością samotnych matek, nieślubnych dzieci czy rozwodów. Zdaje się, że rozwód jest to rozprzestrzeniająca się choroba dwudziestego pierwszego wieku. Dlaczego tak się dzieje? Prawdopodobnie z wielu przyczyn. Chociażby przez to, że młode kobiety z braku szacunku do siebie, nieodpowiedzialności, czy może ślepej miłości oddają się nieodpowiedniemu mężczyźnie. Powodem z pewnością nie rzadko są dominujące kobiety, które chcą robić wszystko po swojemu, a mężczyzna o zdrowych zmysłach nie jest w stanie tego znieść. Takich bodźców można wymieniać tysiące, każdy rozwód i każda para ma swoją własną historię. Jednak często dzieje się tak, że matka nie jest pewna kto jest ojcem jej dziecka. Nie jestem w stanie tego zrozumieć jak można dopuścić się takiego stanu rzeczy, zdarza się to niestety nierzadko. Mężczyzna, z którym żyje często bez wahania przyjmuje dziecko za wlaśne, niekiedy jednak uznać go nie chce bez odpowiednich testów. <p>W takiej sytuacji konieczne są testy na ojcostwo, które mogą wykonane być po urodzeniu malucha. Taka sytuacja przykra jest chyba dla wszystkich stron tego problemu. oczywiście nie jest trudno zrozumieć mężczyzny, który dowiadując się, że jest kolejnym z rzędu, nie chce przyjąć być może nie swojego dziecka. Jeśli okaże się jednak, że należy do niego będzie on utrzymywał z nim kontakt i robił wszystko by było szczęśliwe.</p><p> Najsmutniejsze jest to, że narodziny nowej istoty powinny być momentem wspaniałym i oczekiwanym dla samego faktu ujrzenia maleństwa, owocu miłości dwojga ludzi. W przypadku robienia tego typu testów, wydawać by się mogło, że oczekuje się dziecka tylko w celu sprawdzenia czyje rzeczywiście jest. trudna jest sytuacja mężczyzny, ewentualnego ojca, który z pewnością nie wie jak się zachować. Czy powinien on wspierać kobietę w ciąży czy raczej nienawidzić ją za rozwiązłość, czy przywiązywać się do maleństwa od pierwszych dni czy nie. Sytuacja ta jest niesamowicie trudna. Oczywiście takie skrajności nie są codziennością. Czasami testy te wykonywane są w normalnych sytuacjach, keidy mamy do czynienia z normalnym zdrowym związkiem. Choć trudno zrozumieć jest kobietę, która nie jest w stanie określić kim jest ojciec jej dziecka.</p>